Konfiguracja Wifi

Uwaga! Aktualna wersja tego artykułu znajduje się na stronie wortalu: http://jakilinux.org/pierwsze-kroki/internet/wifi/


Przetłumaczyć (najważniejsze części) z: http://www.linuxquestions.org/linux/answers/Networking/NdisWrapper_The_Ultimate_Guide/

Jeśli posiadasz nowoczesny laptop, prawdopodobnie ma on wbudowaną kartę WiFi. Jeśli masz szczęście (lub przemyślałeś swój zakup) i twoja karta jest w pełni wspierana przez GNU/Linux (wolne sterowniki są dostępne) może ona pracować bez żadnych dodatkowych zabiegów. Tak jest w przypadku modemów z serii Intel PRO/Wireless i wielu innych. Jeśli nie masz szczęścia (i nie przemyślałeś zakupu), może się zdarzyć, że jedynym sposobem na zmuszenie twojej karty WiFi do pracy pod GNU/Linuksem będzie emulacja windowsowych sterowników.

Bezprzewodowe bezpieczeństwo: WEP i WPA

Sieci bezprzewodowe są dużo bardziej niż tradycyjne narażone na ataki. Błędnie skonfigurowany punkt dostępowy może udostępniać połączenie internetowe do wszystkich urządzeń bezprzewodowych wokół. To główny powód, dla którego powinno się używać szyfrowania i ochrony hasłem we wszystkich sieciach bezprzewodowych. Dwa najpopularniejsze standardy szyfrowania WiFi to WEP i WPA. Oba są obsługiwane przez GNU/Linux, ale WEP jest obsługiwany domyślnie, natomiast WPA z powodów patentowych nie jest. WPA jest w każdym razie dużo bezpieczniejsze i jest obecnie zalecane dla wszystkich sieci bezprzewodowych.
Konfiguracja WEP jest tak łatwa, jak wpisanie hasła w kreatorze konfiguracji sieciowej. Dla WPA potrzeba programu pod nazwą wpasupplicant. Nie wyczerpiemy tu tematu konfiguracji WPA, można o tym poczytać dokładniej w zewnętrznych artykułach, które polecamy.

Zewnętrzne artykuły poświęcone WEP i WPA

Enable WPA Wireless access point in Ubuntu Linux] — krótkie HOWTO ze strony DebianAdmin.com

  • Network Manager with WPA — bardziej szczegółowe podejście do problemu zawierające opis popularnych kart sieciowych i konfiguracji

NetworkManager - bezbolesne używanie sieci

Jeśli używasz środowiska GNOME, możesz być zainteresowany projektem NetworkManager, który ma na celu ułatwienie korzystania z sieci bezprzewodowych do poziomu przełączania się między różnymi punktami dostępowymi za pomocą jedynie jednego kliknięcia. Program jest domyślnie dostępny w wielu dystrybucjach GNU/Linux (jak Ubuntu czy Gentoo). W innych systemach być może będziesz go musiał doinstalować samodzielnie.
Jeśli nie jest włączony, możesz go wywołać wpisując w terminalu polecenie nm-applet. W panelu GNOME powinien pojawić się mały aplet sygnalizujący aktualny stan połączenia bezprzewodowego. Możesz łatwo przełączać się pomiędzy różnymi punktami dostępowymi poprzez ich wybór z listy. Jeśli wybrany punkt dostępowy wymaga hasła (dla WPA lub WEP), NetworkManager prosi o jego wprowadzenie, a następnie podejmuje próbę połączenia.

Ręczna konfiguracja sieci

Jest świetnie, kiedy WiFi działa bez żadnych zabiegów z naszej strony. Jeśli jednak sieć nie rozpoczyna pracy automatycznie, być może będziesz musiał znaleźć przyczyny samodzielnie. Wiersz poleceń jest od teraz Twoim przyjacielem. Po pierwsze, sprawdź czy interfejs sieciowy jest włączony. Możesz to zrobić wywołując komendę iwconfig. Typowe wyjście z konsoli powinno wyglądać tak:

$ iwconfig
lo        no wireless extensions.

eth0      no wireless extensions.

wlan0     IEEE 802.11g  ESSID:"BrustracjaRouter"
          Mode:Managed  Frequency:2.462 GHz  Access Point: 00:C0:49:F9:27:74
          Bit Rate=48 Mb/s   Tx-Power=20 dBm   Sensitivity=8/0
          Retry limit:7   RTS thr:off   Fragment thr:off
          Power Management:off
          Link Quality=80/100  Signal level=-48 dBm  Noise level=-83 dBm
          Rx invalid nwid:0  Rx invalid crypt:0  Rx invalid frag:0
          Tx excessive retries:0  Invalid misc:0   Missed beacon:2

W tym konkretnym przypadku sygnalizuje ono, że sieć bezprzewodowa została wykryta na interfejsie wlan0, i że jesteśmy podłączeni do punktu dostępowego o nazwie "BrustracjaRouter". Jeśli interfejs bezprzewodowy nie został znaleziony, oznacza to, że właściwy sterownik nie jest załadowany i musisz to zrobić ręcznie. Jeśli używasz współczesnej, przyjaznej użytkownikowi dystrybucji jak Ubuntu czy openSUSE, prawdopodobnie oznacza to po prostu, że masz kartę sieciową, która nie jest bezpośrednio wspierana przez GNU/Linuksa. Aby dowiedzieć się więcej na ten temat, przeczytaj o ndiswrapper.
Jeśli jednak interfejs jest wykryty, ale wciąż nie masz połączenia z siecią, pierwszą rzeczą do sprawdzenia jest wyszukanie dostępnych punktów dostępowych. Możesz to zrobić używając polecenia iwlist:

$ iwlist wlan0 scan
wlan0      Scan completed :
          Cell 01 - Address: 00:C0:49:F9:27:74
                    ESSID:"BrustracjaRouter"
                    Protocol:IEEE 802.11bg
                    Mode:Master
                    Channel:11
                    Encryption key:off
                    Bit Rates:54 Mb/s
                    Extra: Rates (Mb/s): 1 2 5.5 6 9 11 12 18 22 24 36 48 54
                    Quality=80/100  Signal level=-49 dBm
                    Extra: Last beacon: 384ms ago

      Cell 02 - Address: 00:00:00:00:00:01
                   ESSID:"Linksys"
                   Mode:Ad-Hoc
                   Frequency:2.432 GHz (Channel 5)
                   Quality:0/70  Signal level:-76 dBm  Noise level:-93 dBm
                   Encryption key:off
                   Bit Rate:1 Mb/s
                   Bit Rate:2 Mb/s
                   Bit Rate:5.5 Mb/s
                   Bit Rate:11 Mb/s
                   Extra:bcn_int=100
                   Extra:resp_rate=10
                   Extra:atim=0

Powyższy wynik sygnalizuje, że w pobliżu są dwa adaptery sieciowe i możesz spróbować połączyć się z jednym z nich. Jeśli natomiast widzisz coś takiego:

iwlist wlan0 scan
eth1 No scan results

oznacza to, że nie wykryto w pobliżu żadnych adapterów sieciowych. Może to być problem z konfiguracją karty sieciowej, ale równie dobrze może oznaczać, że naprawdę nie ma w pobliżu żadnych adapterów lub są one rozmyślnie ukryte.
Jeśli twój punkt dostępowy został wykryty, możesz się do niego podłączyć poprzez wydanie następujących poleceń:

iwconfig wlan0 essid BrustracjaRouter
dhclient wlan0

Ustawia to pożądany punkt dostępowy na "BrustracjaRouter" (który nie ma jeszcze ustawionego hasła) i próbuje się z nim połączyć używając domyślnego klienta DHCP. Jeśli potrzebujesz ustawić hasło lub specyficzne parametry sieciowe, zapoznaj się z manualem iwconfig: man iwconfig lub zajrzyj do zewnętrznych źródeł, które polecamy.

Zewnętrzne artykuły poświęcone narzędziom sieci bezprzewodowych

Wireless tools w Wikipedii — opis pakietu

Ndiswrapper - posługiwanie się sterownikami dla Windows

Jeśli masz kartę sieciową, do której dostępne są wolne sterowniki, wszystko jest dość proste. W większości przyjaznych użytkownikowi dystrybucji sieć bezprzewodowa będzie dostępna natychmiast, gdyż zawierają one preinstalowane wolne sterowniki. Jeśli z jakiegoś powodu system nie wykrywa twojego urządzenia, może być konieczna ręczna instalacja sterowników. Jeżeli dodatkowo masz kartę sieciową od dostawcy, który niezbyt się tobą przejmuje i chroni specyfikację swojego sprzętu, może być potrzebna emulacja bezprzewodowej architektury Windows.
Ndiswrapper jest darmową aplikacją na licencji GPL, która umożliwia instalowanie sterowników bezprzewodowych kart sieciowych napisanych pod system Windows. To ważny projekt, gdyż wielu dostawców nie wydaje linuksowych sterowników swoich bezprzewodowych kart sieciowych. Istnieje lista wszystkich bezprzewodowych kart sieciowych, o których wiadomo, że współpracują z Ndiswrapper.
Ndiswrapper jest dostępny w niemal wszystkich dystrybucjach GNU/Linux, jak i w niektórych systemach rodziny BSD. Aby mieć z niego pożytek, musisz posiadać windowsowy sterownik do swojej karty. Zazwyczaj jest on dostępny w katalogu C:\Windows\Inf. Możesz go również wypakować z płyty instalacyjnej dostarczonej ze sprzętem. Zakładając, że masz już sterownik, jego instalacja sprowadza się do wykonania komendy:

ndiswrapper -i nazwapliku.inf

Kopiuje to sterownik do odpowiedniego katalogu i tworzy dla niego plik konfiguracyjny. Jeśli wszystko pójdzie pomyślnie, możesz załadować moduł ndiswrapper, a sieć powinna być włączona i działająca:

modprobe ndiswrapper

Oczywiście rzeczy mogą nie pójść tak gładko, jak opisano. W takiej sytuacji zaleca się wizytę na Wiki Ndiswrapper, aby zbadać problem.

Zewnętrzne artykuły poświęcone Ndiswrapper:

[[module Comments]]underline text

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 License