Integrating Linux Into The SME - Linux w małych i średnich firmach

Integracja Linuksa w małych i średnich przedsiębiorstwach
Michael C. Barnes (25 sierpnia 2008)

Przedmowa: Ten artykuł zawiera podsumowanie doświadczeń firmy należącej do segmentu małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) z wykorzystaniem systemów GNU/Linux i Windows XP. Napisany przez założyciela międzynarodowgo dystrybutora PC, porównuje i przeciwstawia różne dystrybucje oparte na Linuksie, oraz ocenia ich przydatność dla zastosowań biznesowych. Baw się dobrze… !

Integracja Linuksa w małych i średnich przedsiębiorstwach
Michael C. Barnes, prezes NorhTec

Moja firma, NorhTec próbowała [używać] komercyjnych dystrybucji Linuksa, w tym Mandrake, Caldera, Lycoris, ELX i Xandros. Początkowo widziałem, że dystrybucje komercyjne, często bardziej atrakcyjne graficznie, były mniej funkcjonalne i trudniejsze w instalowaniu programów spoza ich dystrybucji. Kiedy po raz pierwszy pisałem o Linuksie na pulpicie, otrzymałem kilka krytycznych odpowiedzi za moją pochwałę Microsoftu [Windows] XP i oświadczenia, że Microsoft [Windows] XP był bardziej dojrzały niż wtedy dostępne dystrybucje desktopowe GNU/Linux.

W świecie systemu Microsoft Windows, jest już obecne oferowana Vista. Microsoft Vista otrzymał mieszane recenzje. Pomimo jej rzekomego bezpieczeństwa i dodatkowych upiększaczy, istnieją nadal liczne problemy które przeszkadzają [w zdobyciu] dużej popularności. Wśród nich są:

* Zagadnienia dotyczące kompatybilności
* Wymagania sprzętowe
* Problemy z wydajnością
* Różne wersje z różnymi zestawami funkcji
* Dodanie, przez Microsoft, scentralizowanej kontroli nad pulpitami

Cztery lata temu, nasza firma postawiła na Mepis Linux dla pracowników naszego biura. Nasi inżynierowie używali systemu Microsoft Windows, ponieważ był on potrzebny, aby uruchomić ich oprogramowanie CAD / CAM, używaliśmy też Centos dla naszego serwera z oprogramowaniem dla księgowości i do hostingowania naszej strony internetowej.

Dalej testowałem nowe dystrybucje GNU/Linux. Musiałem polegać na własnych wynikach/obserwacjach, ponieważ zawsze jest jakiś haczyk pomiędzy jedną a drugą dystrybucją. Jedna dystrybucja będzie lepsza niż inna, lub dana wersja dystrybucji może nie obsługiwać kluczowym elementów sprzętu.

Tło

Ważne jest, aby zrozumieć, że różnice pomiędzy dystrybucjami Linuksa nie są wielkie, o ile użytkownik się tym przejmuje. Czynniki, które określają, która dystrybucja GNU/Linux jest najbardziej odpowiednią, obejmują:

* Kompatybilność ze sprzętem
* Łatwość instalacji
* Repozytoria systemu
* Wydajność
* Interfejs
* Oprogramowanie
* Stabilność
* Konfigurowalność
* Skalowalność
* Bezpieczeństwo

Spójrzmy na każdy z tych obszarów w szczegółach.

Kompatybilność ze sprzętem

Kilka razy zdarzyło się, kiedy miałem chęć skorzystania lub zbadania danej dystrybucji Linuksa, że nie działa ona najlepiej z moim sprzętem. Może to być bardzo frustrujące: przedzieranie się przez długi proces instalacji jedynie aby stwierdzić, że danego modelu drukarki, skanera lub urządzenia wskazującego[???] dana dystrybucja nie obsługuje. Jedną z rzeczy, które sprawia, że łatwiej jest żyć to powszechność Live CD . Live CD jest w pełni funkcjonalnym systemem operacyjnym bez potrzeby instalacji systemu na dysku twardym. Z biegiem lat, sam stwierdziłem, że dystrybucje Linuksa coraz lepiej sobie radzą z wykrywaniem sprzętu.

Podsumowując: dystrybucje Linuksa osiągnęły etap, gdzie kompatybilności sprzętu nie powinna być problemem. W rzeczywistości istnieje wiele urządzeń, które bez wsparcia, i sterowników z Windows 2000 i Windows 98 działają również z Linuksem.

Łatwość instalacji

Instalacji odnosi się zarówno do instalacji systemu operacyjnego oraz instalacji oprogramowania. Kiedy po raz pierwszy zacząłem używać Linuksa, niektóre dystrybucje, takie jak Slackware i Debian, były słabsze we wspieraniu użytkownika w trakcie procesu instalacji. Redhat i Mandrake używały Anakonda - prowadząc użytkownika za rękę przez całkiem przyjazny proces instalacji.

Dziś, proces instalacji Live CD pozwala na uruchomienie CD, testowanie sprzętu, a następnie zainstalowanie całego system w mniej niż 20 minut. Preferuję tę metodę.

Większość z tych dystrybucji pozwala użytkownikowi uruchomić narzędzie, które działa jak Partition Magic, o nazwie GParted. GParted umożliwia przygotowanie dysku twardego do instalacji systemu Linux. Jest to szczególnie przydatne, gdy chcesz dostosować rozmiar istniejących partycji NTFS lub FAT32, tak aby można było zainstalować GNU/Linux jako drugi system [dual boot]. Używałem GParted Live CD do naprawy istniejących instalacji systemu Windows.

GParted, narzędzie do partycjonowania z GUI podobne do Partition Magic
(Kliknij, aby powiększyć)

Jeśli instalujesz Linuksa na świeżym dysku twardym, większość instalacji Linuksa automatycznie partycjuje system wykorzystując cały dysk lub pozostałe miejsce w istniejącej partycji. Dla tych, obeznanych z instalacją systemu Windows XP lub innej wersji systemu Windows, proces instalacji Linuksa jest łatwiejszy, ponieważ, kiedy instalacja zostanie zakończona, nie tylko jest zainstalowany system operacyjny, ale są również zainstalowane aplikacje i sterowniki.

Dystrybucje, będące pochodnymi Debiana i pochodnymi Ubuntu używają systemu zarządzania pakietami apt-get. Użytkownik ma listę lokacji zwanych repozytoriami, które można dodać do systemu, po którym system będzie sprawdzał te lokalizacje w poszukiwaniu nowego oprogramowania lub aktualizacji. System apt-get aktualizuje system [operacyjny] zgodnie z życzeniami użytkownika.

Mam pracowników, którzy używali Mepis Linux przez cztery lata. Systemy te pozostały solidne jak skała, a okresowo robiliśmy aktualizacje za pośrednictwem Internetu.

Debian korzysta z pakietów DEB, kończącyh się rozszerzeniem: .deb. Dystrybucja pochodna: Red Hat używa rozszerzenia .rpm, i pakietów RPM. Programu o nazwie Alien pozwala użytkownikom konwertować z jednego formatu instalacji/pakietów na inny. Niektóre oparte na .rpm dystrybucje posiadają [własne] repozytoria programów, podobnie jak wiele opartych na Debianie dystrybucji posiada [własne] repozytoria pakietów .deb. PCLinuxOS jest jedną z takich dystrybucji opartych na RPM.

Na podstawie moich doświadczeń, chcąc oceniać następujące dystrybucje Linuksa jako wiodące w zakresie instalacji i aktualizacji, ułożyłbym je w następującej kolejności:

* Puppy Linux
* Mandriva
* Debianopochodne
* PCLinuxOS
* Ubuntupochodne

Repozytoria

Prawie wszystkie dystrybucje Linuksa korzystają dziś z pewnego rodzaju systemów zarządzania pakietami, które aktualizują aplikacje przez Internet. Większość z tych systemów emuluje/naśladuje, lub wykorzystuje apt-get z Debiana. Dzisiaj, Red Hat/Fedora, Slackware, i inne dystrybucje oferują procedury w celu zainstalowania i aktualizacji oprogramowania przez sieć.

Mepis Linux był początkowo oparty o Debiana, ale postanowiłem zmienić go na Ubuntu. Ubuntu jest oparty na systemie Debian, ale Ubuntu stworzył repozytorium systemu poza standardowym repozytorium systemu Debian w celu zaoferowania konkretnej wersji lub szybszego dostępu do nowych wersji oprogramowania.

Freespire i Mepis ogłosiły że już nie korzystają wyłącznie z systemu repozytoriów Ubuntu. Powodem było twierdzenie, że każde wydanie Ubuntu była niemal jak zupełnie nowy system, i że binaria z jednej aktualizacji/wersji [Ubuntu] do drugiej nie działają. Używałem Mepis 7.0, jak również Ubuntu 6.5. Z perspektywy użytkownika, wydaje się że nie ma żadnej różnicy. Jednakże, jako dyrektor przedsiębiorstwa, wyraźnie widzę celowość kontynuowania aktualizacji systemu, tak długo jak to tylko możliwe, do momentu całkowitej reinstalacji systemu.

Próbowałem kilku dystrybucji opartych na Ubuntu. I jedną z nich, którą lubię najbardziej, jest Mint. *Mint (wybaczcie kalambur) jest w kilku "flavours"/wersjach.* Testowałem wersję XFCE, jak również wersję KDE. Mint wykorzystuje pełniej możliwości repozytorium Ubuntu. Lepiej niż same Ubuntu.

W odniesieniu do repozytoriów, chcąc oceniać dystrybucje linuksowe, najlepszymi moim zdaniem są:

* Debianopochodne
* Mandriva
* PCLinuxOS
* Ubuntupochodne
* Wyróżnienie - systemy oparte na Slackware przy użyciu slaptget lub swaret

Wydajność

Istnieje mała dystrybucja Linuksa o nazwie Delhi Linux, która jest w stanie uruchamić się na komputerach z [procesorem] 386SX. Ostatnio testowałem to na naszym nowym komputerze opartym na Vortex86SX, MicroClient JrSX. Vortex86SX jest 300 MHz procesorem z systemem na układzie scalonym (SOC - System On Chip). Vortex86SX oferuje bardzo wysoką efektywność energetyczną i jest używany do bardzo tanich komputerów klasy x86. Największą jego wadą jest to, że nie ma koprocesora matematycznego. Deli Linux oferuje kompletne środowisko z przeglądarką grafiki, które można uruchomić na tym niewielkim komputerze. Deli Linux może wnieść nowe życie do bardzo starych desktopów i notebooków, jest również przydatny do tworzenia urządzeń komputerowych kosztujących mniej niż 100 USD.

Puppy Linux oferuje najlepszą wydajność ze wszystkich systemów, które widziałem, uruchamianych na danym komputerze. Puppy Linux instaluje wszystkie aplikacje w pamięci RAM, tak aby móc działać jak najszybciej. Puppy Linux nie ma graficznych bajerów o których można by cokolwiek wspomnieć, lecz pod względem wydajności jest najlepszy.

Niedawno zainstalowałem Mepis 7.0 na 1GHz Celeron M dla nowego pracownika. Mamy zainstalowane 256 MB pamięci RAM w komputerach. Nasi inżynierowie używają Pentium 4 lub Intel Core Duo w swoich komputerach. Większość naszych pracowników używa systemów opartych na układach scalonych VIA, z procesorami od 600 MHz do 1,5 GHz. Wszystkie one mają Mepis Linux wyjątkiem 1,5 GHz VIA C7, gdzie system oparty jest na PCLinuxOS.

Po zainstalowaniu Mepis Linux na Celeron M, byłem bardzo zaskoczony wydajnością. Mój laptop oraz desktop używają 64-bitowych procesorów AMD. Mogę uruchomić system Windows XP na komputerze biurkowym oraz Mepis Linux i Windows XP na moim laptopie. Wydajność 1 GHz laptopa wydawała się być taka sama jak mojego 64-bitowych desktopa. A mój desktop posiada 2GB pamięci RAM.


Komentarze/propozycje tłumacza


*Mint (wybaczcie kalambur) jest w kilku "flavours"/wersjach.* - wiadomo o co chodzi, tylko jak to przetłumaczyć z sensem? "Miętówka" jest w kilku smakach? ;-D

Kiepsko się to tłumaczy, autor ma ciężkie pióro. A tłumaczenia są jak kobiety: albo wierne albo piękne. W tym przypadku ani jedno ani drugie…
Mam też wrażenie że autor nie do końca ma pojęcie o czym pisze. Wymienia nawet OS Microsoft XP (!)

Dodaj nową wypowiedź
lub Zaloguj się jako użytkownik serwisu Wikidot.com
(nie będzie opublikowany)
- +
O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 License