Freebsd Instalacja I Konfiguracja

Jeśli używasz demona, to napisz coś o nim:P

Symbol

Maskotką FreeBSD, która urosła do symbolu tego systemu jest Daemon (wymowa /ˈdiːmən/ or /ˈdeɪmən/ ), inna pisownia Daimon.

Bsd_daemon.jpg

W odróżnieniu od demona, który jest złym duchem, tudzież szatanem, daemon jest to program pracujący w tle, aniżeli pod kontrolą użytkownika.
Twórcą wizerunku pieszczotliwie nazywanego Bestią (ang. Beastie) jest John Lasseter. Pierwszy raz maskotka systemu pojawiła się na okładce książki w 1988 roku.

Instalacja

System jest bardzo dobrze udokumentowany. Proces instalacji jest przedstawiony krok po kroku, wraz z screen-ami i komentarzami.
Pierwszą rzeczą jaka rzuca się w oczy to podział dysku na partycje. W FreeBSD możemy wskazać "wycinek" dysku, na którym system dopiero stworzy swój natywny podział na partycje. Wycinek musi być partycją podstawową, w rozumieniu Windowsa czy GNU/Linux-a. Partycje rozszerzone są widziane jako jedna ciągła powierzchnia dysku.
Kolejną nowością jest nazewnictwo partycji. Zapomnijmy o Windowsowych C:, D: itp. Niechaj pójdą w zapomnienie GNU/Linux-owe hda, czy sda. Nazwy dysków zaczynają się od "ad" po którym następuje numer. Numer zależny od podłączenia dysku do kontrolera IDE. Więc dysku ata będą miały nazwy: ad0, dla pierwszego kontrolera IDE, dysku Master. ad, dla pierwszego kontrolera IDE, dysku slave. ad2, dla drugiego kontrolera IDE, dysk połączony jako Master. Analogicznie drugi kontroler, slave będzie nazwany: ad3. Po zidentyfikowaniu dysku mamy "S" i numer wycinka.
Np. ad0s2 oznacza: pierwszy kontroler, dysk podłączony jako Master, wycinek 2gi. (de fakto druga partycja podstawowa, jak to widzi Windows, czy GNU/Linux)

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 License